سازمان دامپزشکی کشور

◀️ با توجه به کاهش دما، دامداران پناهگاه مسقف را برای دور نگه داشتن دام‌ها از کوران باد و بستر با ضخامت مناسب، خشک و عایق را برای بالا بردن درجه حرارت بدن دام‌ها ایجاد کنند.

با توجه به بارندگی و سرما و مرطوب شدن بستر نگهداری دام‌ها، برخی از بیماری‌ها مانند پنومونی و گندیدگی سم‌، شیوع پیدا می‌کند.

◀️ تأمین ذخیره آب آشامیدنی مورد نیاز دام‌ها ضروری است.

◀️ خشک کردن نوزاد دام‌ها بلافاصله پس از تولد در هوای سرد، خوراندن آغوز گرم بلافاصله پس از تولد و خوراندن شیر گرم به آن‌ها از دیگر اقدامات لازم برای مقابله با آسیب سرما به دامدام‌هاست.

◀️ انگل‌های گوارشی و ریوی در شرایط سرما  فعالیت بیشتری دارند و خوراندن داروهای ضدانگل به دام زیر نظر دامپزشک ضروری است.

◀️ در تغذیه دام‌ها باید فراهم کردن پروتئین، ویتامین‌ها، مواد معدنی و به ویژه انرژی اضافی مدنظر باشد.

◀️ مرغداران، طیور را در این فصل، گرم و خشک نگه دارند و به منظور حفظ و تداوم تولید تخم مرغ، فضایی گرم و خشک برای طیور خود مهیا کنند.

◀️ تهویه‌ مناسب در نظر گرفته شود. خروجی‌ها در واقع به منزله تهویه هستند؛ اما در صورت افزایش تراکم هوا، به جریان هوای بیشتری نیاز است.

◀️ زنبورداران، فضای داخل کندو را با موادی از قبیل روزنامه، برگ خشک درختان و پارچه‌های ضخیم  پر کنند تا فضای داخل کندو کاملاً تنگ و متراکم شود و به حفظ گرما در روزهای سرد کمک کند.

◀️ قدرت زمستان گذرانی خوب کندو وابستگی مستقیم به عملکرد کلنی زنبور عسل دارد و در فصول سرد سال با مصرف عسل، انرژی مصرفی به صورت گرما در فضای اطراف بدن پخش می‌شود از این رو عسل در بقای زمستانه زنبورهای عسل نقش مهمی دارد.

◀️ کندوی سالم کندویی است که در آن هیچ گونه سوراخ یا درزی وجود نداشته باشد. برای زمستان گذرانی زنبورهای عسل، منطقه‌ای معتدل و نه چندان سرد انتخاب شود و کندوها در مسیر وزش باد و در مسیر سیلاب نباشند.

◀️ کندو باید حداقل ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر از زمین فاصله داشته باشد تا رطوبت را از زمین نگیرد و همچنین با آمدن برف، دریچه پرواز بسته نشود.

◀️ کندو باید عاری از هر گونه موم، موم مانده از سال گذشته، لاشه زنبوران مرده و هر گونه ماده دیگر شود.